آفت اېلگیدن ایشان آزاده بۉلگهی سن وطن
باش کۉتاریب، مطمین کاشانه بۉلگهی سن وطن
مېن صبادن، نه سمادن سېنسیزین بخت ايزلهدیم
سېن فقط یالغیز اۉزینگ همشانه بۉلگهی سن وطن
تاش اوریب باشینگگه کېتگنده یورهکسیز یاولرینگ
بیر کونی خشتینگ پیشیب دردانه بۉلگهی سن وطن
توپراقینگده اۉسگنیم *چون کېتیشیم جَریانیده
خسته جسمیم دفنیده همپایه بۉلگهی سن وطن
زار بوکیلگن چاغلرینگنی اۉتی قلبیم قیینهسه
قیتهدن سېن قدّیمه همسایه بۉلگهی سن وطن
تشنهلیکده باشیم اۉزره نور بیلن سېن یاش تۉکیب
مېنی مېندن یخشی کۉرگن آنه بۉلگهی سن وطن
عزّتیم، فخریم، غروریم ذره- ذره سېن بیلن
یوکسهلیب، غمخانهدن بېگانه بۉلگهی سن وطن
بیر قره، فرزندلرینگ سېوگی بیلن اۉسماقدهدیر
خوش خبر بو! تېزده سېن فرزانه بۉلگهی سن وطن
کېلهجک کۉزگوسیده تینچلیک حیاتین کۉرهمن
هر محلده ییرهگن شادیانه بۉلگهی سن وطن
*چون: اوچون
سیاره رحمانی
برچسب:
نویسنده: اشکان عابدی